NASZA RODZINA ZAKONNA

„On nas wybawił i wezwał świętym powołaniem nie na podstawie naszych czynów, lecz stosownie do własnego postanowienia i łaski, która została nam dana w Chrystusie Jezusie przed wiecznymi czasami” (2 Tm l, 9). Aby osiągnąć cel zbawczego dzieła, którym jest odnowienie w Jezusie Chrystusie całego człowieka, wszystkich ludzi oraz królestwa Jezusa Chrystusa w społeczeństwach — „Instaurare omnia in Christo” — nasz mały instytut, który z dobroci Boga powstał pod nazwą „Dzieło Boskiej Opatrzności” uznając, że dzieła Boskiej Opatrzności na całym świecie mają oparcie w Biskupie rzymskim, jako że czci w nim św. Piotra, namiestnika na ziemi Pana naszego Jezusa Chrystusa, taki oto stawia sobie cel szczególny:
– spełniać za łaską Bożą wolę Bożą, zawartą w woli św. Piotra, to znaczy biskupa rzymskiego, i szukać większej chwały Bożej przez dążenie do doskonałości swoich członków;
– troszczyć się o to, aby przez uczynki miłosierdzia rozszerzać i pomnażać wśród ludu chrześcijańskiego — szczególnie przez głoszenie ewangelii ubogim, mało znaczącym i udręczonym wszelkiego rodzaju złem i bólem — słodką miłość do namiestnika Pana naszego Jezusa Chrystusa na ziemi, którym jest biskup rzymski, następca św. Piotra apostoła;
dążyć wewnątrz świętego Kościoła do umocnienia jedności dzieci z Ojcem, a na zewnątrz doprowadzić do jedności z Ojcem, niegdyś rozerwanej.

Do jego działalności — mówiąc szczegółowo — należy w ramach działalności wewnątrz świętego Kościoła pracować nad usuwaniem chaosu myśli i przez dzieła miłosierdzia ożywiać, zacieśniać i podtrzymywać jedność wiernych ze św. Piotrem, kierując się szczególnie gorącą i czynną miłością do Ojca Świętego:
– wychowywać młodzież w szkole i poza szkołą;
– głosić ewangelię maluczkim według chrześcijańskiej nauki społecznej;
– sprawować opiekę nad dotkniętymi wszelkiego rodzaju złem i cierpieniem oraz nad każdą instytucją działającą na rzecz ludu.

A to wszystko po to, aby Pan nasz Jezus Chrystus wszedł przez swojego namiestnika do wszystkich serc, a przede wszystkim do serc tych, których Boski Mistrz ukochał najbardziej, to jest maluczkich tak wiekiem, jak i pozycja społeczną, którzy w szczególny sposób potrzebują pomocy w poznaniu Go i pójściu za Nim, żeby przez nich wszedł On we wszystko to, co chrześcijanin — zarówno jako jednostka, jak i tworzący lud — myśli, chce i czyni.

Zgodnie z wolą wyrażoną przez Ojca Świętego celem właściwym tego instytutu jest wspieranie — mimo jego małości — działania Opatrzności Bożej przez utrudzenie i poświęcenie, aby usuwać zamęt w wierze, by troszczyć się o powrót odłączonych Kościołów do pełnej przynależności i jedności ze św. Piotrem, tak żeby przez zjednoczenie ze św. Piotrem, którym jest biskup rzymski, i przez realizację jego woli, to znaczy tego, co wszędzie i w różnych państwach jest znane jako program papieski, dotarła do wszystkich i wszędzie najsłodsza miłość do Najświętszego Serca Jezusowego i żeby dzięki niej narody i państwa ustalały sprawiedliwy porządek na ziemi, żyjąc i rozwijając się w Panu naszym Jezusie Chrystusie Ukrzyżowanym: „Instaurare omnia in Christo — Odnowić wszystko w Chrystusie”.
/Listy ks. Orione I, 15 — 17; LP 23 – 24/